We are pharma: Fungal infections การติดเชื้อรา

สาเหตุของการติดเชื้อรา เกิดจากภูมิคุ้มกันทำงานลดลง เช่น

Surgery: ผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัด
Cancer treatment: ผู้ป่วยที่มีการรักษาโรคมะเร็งด้วยยาเคมีบำบัด
Organ / bone marrow transplantation: ผู้ป่วยที่ได้รับการปลูกถ่ายอวัยวะที่ต้องใช้ยากดภูมิคุ้มกัน
HIV epidemic: การติดเชื้อ HIV ซึ่งเชื้อจะไปทำลายระบบภูมิคุ้มกัน
Use of broad-spectrum antibiotics in critically ill patients: การใช้ยาปฏิชีวนะที่มีขอบเขตการออกฤทธิ์กว้าง

ตำแหน่งที่มีการติดเชื้อรา

1. Superficial mycoses

ติดเชื้อราที่ชั้นนอกสุดของผิวหนังและผม โดยที่สามารถมองเห็นเชื้อราได้ เช่น

Tenia versicolor (เกลื้อน) เกลื้อนจะทำให้ผิวหนังบริเวณที่ติดเชื้อมีสีจางกว่าบริเวณรอบๆ ลักษณะเป็นด่าง โรคเกลื้อนนั้นเป็นการติดเชื้อราที่รักษาได้ง่ายที่สุดเพราะเชื้อไม่ได้เจริญลึกเข้าไป

Tenia versicolor (เกลื้อน)

ติดเชื้อที่ผิวหนังชั้นนอกสุด ลักษณะผิวหนังจะเห็นเป็นด่างๆ

2. Cutaneous mycoses

เชื้อรามีการเจริญลึกเข้าไปในชั้นหนังกำพร้า (epidermis) เล็บ และหนังศีรษะ เช่น

Ringworm หรือ Tenia (กลาก) เช่นเชื้อราที่เท้า (ฮ่องกงฟุต) เชื้อราจะมีการเจริญแทรกเข้าไปแล้วกระตุ้นการทำงานของเซลล์ในระบบภูมิคุ้มกัน ทำให้มีการอักเสบบวมแดง

Tinea corporis (กลาก) มีการอักเสบ บวม แดง ที่บริเวณลำตัว

Tinea unguium (กลากที่เล็บ) รักษายาก ต้องใช้เวลานานเพราะเชื้อรากินเข้าไปด้านใน และต้องรอให้เล็บเก่าหลุดออกก่อน

Tinea capitis (เชื้อราที่หนังศีรษะ)

Tinea pedis (เชื้อราที่เท้า, ฮ่องกงฟุต)

3. Subcutaneous mycoses

เชื้อราเจริญลึกลงไปถึงชั้นหนังแท้หรือเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังด้วย (dermis, subcutaneous tissue, muscle and fibrous tissues) การติดเชื้อราชนิดนี้จะรักษาได้ยากขึ้น อาจใช้เวลานาน และอาจต้องมีการผ่าตัดด้วย สาเหตุอาจเกิดจากการเกิดแผลที่บาดลึกเข้าไปแล้วมีเชื้อราเข้ามาแทรกในบาดแผล

4. Systemic mycoses

มักเป็นการติดเชื้อแบบฉวยโอกาส (opportunistic infections) เป็นการติดเชื้อที่มีความรุนแรงมากที่สุดซึ่งอาจทำให้เสียชีวิตได้ เพราะเชื้อราสามารถเข้าสู่กระแสเลือดและการะจายไปยังบริเวณตางๆทั่วร่างกายทั้ง สมอง ปอด ตับ ไต และหัวใจ เชื้อราที่ติดมักเป็นเชื้อราที่พบอยู่ทั่วไป แต่เนื่องจากผู้ป่วยมีภูมิคุ้มกันแย่ลงจึงเกิดการติดเชื้อได้ง่าย เช่นก